Aankomst in Hondarrabia. Dit fraaie ommuurde stadje ligt aan de monding van de grensrivier de Bidasoa en heeft een mild klimaat zodat de omgeving erg groen is.  Als je bijtijds arriveert is er nog gelegenheid voor een korte wandeling door het oude stadscentrum of een bezoek aan de levendige voormalige visserswijk.  Je kunt ook een bezoekje brengen aan de kaap van Higuer met zijn vuurtoren.

Deze twee dagen aan de Baskische kust kun je kiezen uit tal van mogelijkheden: je kunt een wandeling maken vanaf het kapelletje van Guadelupe over de kam van de Monte Jaizkibel, die met zijn 545m garant staat voor prachtige uitzichten over de Baskische kust en de eerste bergen van de Pyreneeën en het groene Baskische binnenland (12,5 km, 450m stijgen en dalen, duur 4,5 uur). Je kunt ook over de spectaculaire kammenweg naar de bijzonder mooie stad San Sebastian rijden (door de Basken Donostia genoemd): deze culinair geprezen stad is met zijn twee schelpvormige stranden en zijn barokke villa’s een lust voor het oog. 

Als je nog wat verder naar het westen gaat is er een keuze uit twee wandelingen langs de bijzondere ‘flysch’-kust bij Zumaia met zijn scherpe gelaagde rotsformaties. De wandeling van Zumaia langs de scherpe gekartelde flyschkliffen en dicht beboste hellingen boven de blauwe Golf van Biskaye naar Deba is  9 of 12,5 km, afhankelijk van de route die je kiest, 450 tot 520m stijgen en dalen en 4,5 tot 5,5 uur wandelen. De wandeling van Oriol naar Zumaia is wat minder pittig maar wel iets langer en voert langs wijngaarden, het grote strand van Zarautz en het mooie vissersdorp Getaria, waar de lokale restaurants gespecialiseerd zijn in verse gegrilde vis (17 km, 450m stijgen en alen, 6,5 uur). Deze wandeling is ook in te korten door in Zarautz te eindigen of beginnen.  In beide gevallen neem je de trein om weer terug bij je auto te komen.

Je verlaat de Baskische kust en rijdt het groene binnenland in, op weg naar de provincie Navarra. Je volgt de N-121-A door de vallei van de Bidasoa, waar dorpjes met mooie vakwerkhuizen en rijke Baskische boerderijen elkaar opvolgen. In de omgeving van Lantz kun je een mooie wandeling maken door het natuurgebied Belate (6,3 km, 230m stijgen en dalen, 2 uur). Na deze fraaie natuurstop rij je door naar Pamplona voor een kort stadsbezoek. Einddoel van vandaag is het kleine gehuchtje Úriz, in de stille vallei van de Rio Urrobi, waar je de komende 2 dagen verblijft.  Mocht de accommodatie in dit dorpje niet beschikbaar zijn, dan verblijf je in het dorpje Lantz dat louter bestaat uit prachtige Baskische vakwerkhuizen. Rit max. 150 km. 

De bergen van Navarra zijn opvallend groen en bosrijk. Op een half uur noordwaarts van Uriz, richting de Pyreneese bergkam, ligt het pelgrimsdorp Roncevalles. Hier steekt de beroemdste en meest belopen variant van de Camino de Santiago de Pyreneeën over. Je kunt een mooie rondwandeling maken die je over de (hier nog niet zo hoge) met varens en gras bedekte kam voert. Uitzicht gegarandeerd en je ervaart hoe de pelgrims hier hun eerste beproevingen ondervonden (7,8 km, uit te breiden tot 11,5 km, 480-650m stijgen en dalen, 3,5 of 5,5 uur). In het dorp zijn meerdere herbergen waar je na de wandeling kunt lunchen.

Wat verder rijden ligt het massief van Irati. Deze beboste hellingen behoren tot de oudste en meest ongerepte beukenbossen van de Pyreneeën. In dit geïsoleerde gebied wonen nauwelijks mensen en voert de natuur de boventoon. Je kunt er leuk wandelen bij het stuwmeer en ook fietsen. Er zijn verschillende mountainbike routes uitgezet. De route er naar toe voert je langs enkele mooie authentieke Navarese bergdorpjes.

Een mooie en weinig bereden bergroute brengt je in het bergdorpje Ochagavia, hoofdplaats van de Valle de Salazar. Nog even wat stijgen met de auto en je bereikt het startpunt van een fijne rondwandeling over de met gras bedekte kam van de Sierra de Abodi, met schitterende vergezichten. Nog hoger ligt de Port de Larrau, die de grensovergang met Frankrijk vormt, en waar je eventueel naar de scherpe top van de 2000 m hoge Pico Orhi kunt klimmen. 

Daarna verlaat je het hooggebergte en daal je weer flink af zuidwaarts naar de lagere, drogere en warmere voetheuvels van de Pyreneeën, in Spanje de Prepirineos Aragonés genaamd. Je bereikt het grensgebied tussen de oude koninkrijken van Navarra en Aragón, waar het eeuwenoude stadje Sos del Rey Catolico herinnert aan de roerige tijden die dit gebied gekend heeft. Het landschap is inmiddels compleet veranderd en is droog, weids en mediterraan. Onderweg is er nog het uitzicht op de kalkkloof van Arabjún en de kloof Foz de Lumbier waar je eventueel een korte rondwandeling door en bovenlangs de kloof kunt maken.  Max rijden: 180 km.

De route van vandaag leidt je naar het spectaculaire klovengebied van de Sierra de Guara en gaat door vrijwel onbewoond gebied aan de voet van de Sierras van de Prepirineos Aragonés. Onderweg zijn er twee hoogtepunten die je niet mag missen: de rode conglomeraatrotsen van de Mallos de Riglos, die de woonplaats vormt van een grote kolonie vale gieren. Bij warm weer kun je hier tientallen gieren zien cirkelen op de thermiek, op zoek naar voedsel. En mogelijk zit er ook een aasgier of lammergier tussen. De wandeling is niet lang (6 km) maar wel pittig (500 m stijgen en dalen)

Op een hoge heuvel boven de vlakte van Huesca ligt het imposante kasteel van Loarre (11-13e eeuw), dat de grenzen tussen Moors Spanje en het Christelijke Navarra  moest bewaken. Hier zijn ook wat wandelmogelijkheden.

Als je bijtijds in het fotogenieke Alquézar arriveert, heb je wellicht nog even tijd voor een korte wandeling door de indrukwekkende kloof van de Rio Vero, die onder het dorp ligt. Alquézar is de toegangspoort tot het door kloven doorsneden kalkmassief van de Sierra de Guara. Max rijden: 175 km.

In de omgeving van Alquézar kun je diverse wandelingen maken door het spectaculaire klovengebied van de Sierra de Guara.  Vanuit het dorp hebben we enkele wandelingen beschreven van verschillende zwaarteniveaus en lengte, die deels door de kloof van de Rio Vero lopen en stukjes over in de rotswand bevestigde ‘passarelas’ voeren routes van 3,5, 9 en 11,5 km, 200 tot 450m stijgen en dalen, 2 tot 4,5 uur).  Als je geen zin hebt in wandelen, kun je ook heerlijk rondslenteren in het dorp en de majestueuze kloosterburcht Collegiata Sta Maria Major bezoeken, of afdalen naar het wijngebied van de Somontano waar je uitstekende Spaanse wijnen kunt proeven.

Er zijn twee routes die naar het noorden leiden, naar het hoge bergland van het hoge bergland van het Nationale Park Ordesa y Monte Perdido. De snelste route voert via Barbastro, in het hart van de wijnstreek Somontano en door de vallei van de Rio Cinca met haar grote stuwmeren. De kortere route, die door de vele bochten langer duurt gaat dwars door de Sierra de Guara en passeert kleine dorpjes zoals Lecina, met een eeuwenoude boom, en Almazorre naar Ainsa. Vanuit Lecine is er een prachtige, maar pittige rondwandeling door eeuwenoude bossen en door de kloof van de Rio Vero (15,5 km, 470m stijgen en dalen, 5,5 uur).  Ainsa is een mooi stadje, met een middeleeuwse bovenstad met een fraai marktplein. Het dorp ligt in een wijde vallei waar de Rio Cinca en de Rio Ara samen komen. Max. rijden: 80 km.

Vanaf Ainsa is het een klein uur rijden naar Torla, het dorp dat de toegangspoort vormt tot de werkelijk prachtige bergwereld van Nationale Park Ordesa y Monte Perdido. Boven de  kloof van Ordesa torenen indrukwekkende gelaagde bergwanden op; het gebied is een waar wandelparadijs waar je wandelingen van diverse zwaarteniveaus kunt maken. Ook in het voorjaar, als er nog volop sneeuw in de bergen ligt, zijn hier nog wandelmogelijkheden te over. We hebben hier 3 wandelingen beschreven: een wandeling door de rustiger vallei van Otal (13 km, 300m stijgen en dalen, 4 uur), of langs de dorpen rondom Torla (10 km, 400m stijgen en dalen, 4 uur); en een inspannende maar ronduit spectaculaire wandeling door de hoofdkloof van Ordesa tot hoog achterin de vallei (max 18,5 km, 1100m stijgen en dalen, 6 uur). De flora en fauna zijn bijzonder rijk en niet voor niets streng beschermd. Als je liever een  wat spectaculairdere route naar Ordesa neemt, kies dan voor het sensationele bergweggetje door de kloof van de Rio Vellos en het hooggelegen bergdropje Nerín, dat niet ver van de kloof van de Añisclo ligt.

Een andere kant van het Nationaal Park biedt eveneens spectaculaire uitzichten en is veel rustiger en wordt minder bewandeld. Ook hier zijn mooie korte wandelingen te maken in de omgeving van het afgelegen dorpje Escuaín. 

Na het ontbijt in Ainsa eindigt het arrangement. Als je aansluitend de oostelijke etappe doet, is het ca 50 km rijden naar de volgende verblijfplaats Bielsa.