Wandelen op de Lechweg Oostenrijks koningspad

Natuurlijke inspiratiebron

In het Oostenrijkse Lechtal is sinds 2013 een bijzondere, nieuwe wandelroute geopend. Met SNP kun je de hoogtepunten van deze ‘Lechweg’ zelf ervaren. Vanaf de bron van de rivier wandel je langs idyllische dorpjes, betoverende luchtschilderingen en intens blauw water – zo zijn natuur en cultuur prachtig vervlochten!

In het begin
Een lieflijk kabbelend beekje dat schijnbaar uit het niets ontspringt: zo ziet de oorsprong van de Lech eruit. Niets verraadt nog dat dit beekje verandert in een 264 kilometer lange rivier; een woest stromende rivier nota bene, die door diepe kloven buldert, brede grindvlaktes doorsnijdt en uiteindelijk uitmondt in de Donau. De Lech begint zoals in het voorjaar blaadjes aan de bomen verschijnen: voorzichtig, bescheiden, onopvallend en bovenal beloftevol.

Zonder boomwortels
Het waterreservoir van de Lech bestaat uit de Formarinsee, een groot meer dat boven op de berg gelegen is. Van daaruit sijpelt het water de kalkstenen ondergrond in – om een eindje heuvelafwaarts als bron op te wellen. Een bron die niet alleen de oorsprong van de Lech vormt, maar ook het beginpunt is van een nieuwe, goed toegankelijke wandelroute: de Lechweg. Langs het mooiste gedeelte van deze wandelweg heeft reisspecialist Jaap Miltenburg speciaal voor SNP een achtdaagse wandelreis samengesteld. ‘Met afstanden rond de vijftien kilometer per dag en goed verzorgde wandelpaden, is het een relatief lichte trektocht, ook goed te doen voor beginnende wandelaars’, aldus Jaap. ‘Mooi is dat je de reis zo uitdagend kunt maken als je zelf wilt. In het programma geven we naast de hoofdroute ook alternatieve opties aan, waardoor je voortdurend kunt improviseren. Dan kun je bijvoorbeeld kiezen tussen een afdaling langs een smal, steil paadje of juist langs een bredere, geleidelijkere weg. Op de Lechweg is er voor ieder wat wils.’ 

Het landschap zit vol juwelen: van het saffierblauwe rivierwater tot aan een goudkleurige kerktoren in het hoofddal, op 1000 meter hoogte.

Schwabenkinder

Vanaf de Formarinsee voert de route allereerst richting Lech: een mooi gelegen bergdorp op 1400 meter hoogte dat in de winter zeer in trek is bij skiërs en snowboarders en in de zomer als uitvalsbasis dient voor wandelaars. Opvallend is de grote hoeveelheid vier- en vijfsterrenhotels in de wintersportplaats, alsof Koning Winter hier in hoogsteigen persoon zijn hofhouding heeft. Lech is dan ook met recht een vorstelijke plek te noemen: al decennialang gaat de Nederlandse koninklijke familie erheen op wintersport. En wie in het Lechtal wandelt, voelt zich ook de koning te rijk. Het landschap zit vol juwelen: van het saffierblauwe rivierwater tot aan een goudkleurige kerktoren in het hoofddal, op 1000 meter hoogte. Jaap: ‘Tegenwoordig zijn de eenvoudige, authentieke dorpjes in trek bij toeristen, maar vroeger heerste er armoede. In Elbigenalp staat nog een monument voor de Schwabenkinder, de kinderen van arme boeren die vroeger door louche types werden opgehaald en mee naar Zuid- Duitsland werden genomen. Daar werden ze aan het werk gezet, jongens op de boerderij, meisjes in de huishouding, vaak voor een hongerloontje. Veel ouders zagen hun kinderen nooit meer terug.’ Het houten monument herinnert niet alleen aan de Schwabenkinder, maar is direct een voorbeeld van het indrukwekkende houtsnijwerk dat in het Lechtal vervaardigd wordt. De houtsnijders uit de streek behoren tot de internationale top en er zijn diverse vakscholen die het ambacht onderwijzen.

Langste hangbrug
Een andere kunst die de inwoners van het Lechtal goed beheersen is die van het maken van muurschilderingen. Jaap: ‘Van veraf lijken de huizen over kunstige vensters en uitbouwtjes te beschikken. Pas van heel dichtbij blijkt de illusie: in feite is het allemaal schilderkunst. In deze streek staat vooral het dorp Holzgau bekend om de overtuigende Lüftlmalereien.' De daadwerkelijke bouwkunst langs de Lechweg is ook niet mis. De huizen en kerktorens steken idyllisch af tegen het decor van imposante bergwanden en langs de route liggen veel authentieke hooischuren. Zelfs de speciaal voor de Lechweg ontworpen bankjes en picknicktafels zijn zo mooi dat ze lijken op te gaan in het landschap. ‘Bij de picknicktafels staan ook vuurkorven’, vertelt Jaap. ‘Ideaal om onderweg wat worstjes te roosteren.’ Een bouwkundig hoogstandje is de onlangs aangelegde hangbrug in het kloofdal van de Höhen Bach. Met 200 meter is het de langste hangbrug van de Alpen. Wie wil, kan op de vierde dag van de wandeltocht zelf de oversteek maken. Nabij dit kloofdal woonde in de negentiende eeuw ook de legendarische Geierwally, een eigengereide vrouw die weigerde onder te doen voor de mannelijke boeren in de streek. Zij hoedde haar eigen schapen en molk haar eigen koeien. Toen de boerengemeenschap op een dag besloot dat er een adelaarsnest moest worden verwijderd, was zij de enige die de gevaarlijke klim langs de loodrechte rotswanden durfde te volbrengen. 

Haarvlecht
Waar de route de eerste dagen nog door kloofjes voert, bereikt de Lechweg op de zesde wandeldag een brede vlakte. Hier verandert de rivier in een vlechtend riviersysteem, bestaande uit allemaal smalle geulen met grindbanken ertussen. Nu en dan kruisen de waterstroompjes elkaar, als los gevlochten strengen haar. De Duitse naam Lechzopf, ‘haarvlecht van de Lech’, is bijzonder toepasselijk. Terwijl de rivieren in de meeste Alpendalen kunstmatig worden ingeperkt, heeft de Lech (op een paar eenvoudige dammetjes na) vrij spel. Op de wijd uitwaaierende vlakte waan je je voor even in Alaska – tot boven het bruisen van de rivier uit gemoedelijk geklingel van koeienbellen klinkt. Tijd voor een heerlijk Oostenrijkse maaltijd in het Gasthof!
Bijzondere natuurreizen Unieke belevingen Ervaren reisexperts Persoonlijk contact
alt Sgr Calamiteitenfonds Travellife

Je eigen Lech-avontuur beleven?

 SNP heeft nog altijd de Lechweg wandelreis in haar aanbod. Bijna al een heuse klassieker!

Oostenrijk - Lechtal, 8 dagen
Volg de koninklijke Lechweg, wandelvakantie langs hotels en pensions
De rivier de Lech stroomt door een van de laatste min of meer natuurlijke rivierlandschappen in de Alpen. In het karstgebied bij de Formarinsee ontspringt een onschuldig bergbeekje, dat zich al bij de tweede etappe met donderend geraas door een diepe kloof stort om aan het einde van de week tot rust te komen tussen uitgestrekte grindbanken op een vlakke dalbodem. De Lechweg, die begint in het dorp waar onze koninklijke familie vakantie viert, is een relatief gemakkelijke wandeltrektocht door het fraaie Alpenlandschap.