Cookies op SNP

De website van SNP maakt gebruik van cookies.

Meer informatie

KLM interview In gesprek met Inka Pieter, directeur Milieu strategie

Hoe moeilijk is het om duurzaam te zijn in de luchtvaart, een sector die bekend staat om zijn grote CO2-uitstoot?

SNP gaat in gesprek met Inka Pieter, directeur Milieu strategie van KLM

Hoe belangrijk is het onderwerp duurzaamheid voor de KLM?

Heel belangrijk. Luchtvaart draagt nu eenmaal bij aan een negatieve impact op klimaat en milieu. Het is voor ons bijna een vanzelfsprekendheid geworden om bij alles ook aan duurzaamheid te denken. Natuurlijk is dat niet altijd zo geweest, maar ik denk dat het kwartje is gevallen in 2007, na de beroemde klimaatfilm An Inconvenient Truth van Al Gore. Daarna waren we hier al snel de eerste luchtvaartmaatschappij met een eigen klimaatbeleid.

Maar waarom is er eigenlijk een directeur milieustrategie nodig? Moet dat duurzame karakter niet gewoon vanzelfsprekend zijn in elke vezel van het bedrijf?

Kijk, KLM is een groot bedrijf met veel mensen en onderdelen: de passagierbusiness, de cargo, maar ook de engineering & maintenance tak. Veel initiatieven ontstaan op de werkvloer: het ontwikkelen van een duurzame verf, een vernieuwende manier om motoren schoon te maken. Heb je mij daar bij nodig? Nee, zeker niet. Maar ik kan het natuurlijk wel intern vertellen, zodat ook andere afdelingen geïnspireerd worden. Daar komt bij dat de milieueisen van buitenaf steeds hoger worden en dat we ook zelf onze duurzame doelstellingen maken. Als je structuur wilt aanbrengen is het toch wel nodig om iemand te hebben die het overzicht behoudt.

Als je het hebt over de meest vervuilende sectoren, gaat het desondanks al gauw over de luchtvaart. Terecht?

Het is zeker terecht dat het óók over ons gaat. Maar let wel: slechts 2 tot 3 procent van de door mensen gegenereerde CO2-uitstoot komt door de luchtvaart. Er ligt een onevenredig grote nadruk op onze bedrijfstak. Waarschijnlijk omdat we zo zichtbaar zijn; dat maakt ons een makkelijke prooi. Maar vliegen is zeker niet alleen maar vervuilend. Het is ook iets positiefs. Het geeft­ je de mogelijkheid om alle uithoeken van de wereld te zien en in contact te komen met andere mensen en culturen. Voor mij is dat een heel belangrijke menselijke waarde. Vliegen biedt perspectief.

Hoewel de CO2-uitstoot per passagier daalt, zorgt de groei van het aantal reizigers dat gebruik maakt van een vliegtuig ervoor dat de luchtvaart wereldwijd toch steeds meer CO2 uitstoot. Is dat geen duivels dilemma?

Kijk, ik geloof er niet in dat de wens om te vliegen minder zal worden. Bovendien is vliegen in heel veel landen voor het grote publiek ook veel later binnen handbereik gekomen. Je kunt niet tegen die mensen gaan zeggen: 'jullie mogen niet meer de lucht in, want wij hebben dat al te veel gedaan'.

Maar toch zeggen critici: 'De meest duurzame reiziger is degene die thuisblijft.'

Maar dan ben je geen reiziger wat mij betreft. Dus als mensen zullen blijven vliegen - en dat geloof ik - dan is er maar één oplossing: het vliegen zelf duurzamer maken.

Hoe moeilijk is dat in een bedrijfstak die nog zo op fossiele brandstoffen leunt?

De uitdaging zit hem in het feit dat er nog geen alternatief is. We kijken met de TU Delft wel naar de vliegtuigen van de toekomst, maar je kunt vliegen niet gemakkelijk elektrificeren zoals nu met auto's gebeurt. De echte slag kunnen we in de nabije toekomst dus alleen maar maken met duurzame biobrandstoffen. In 2009 heeft KLM voor het eerst een demonstratievlucht uitgevoerd op biobrandstof en tot die tijd was er ook binnen de luchtvaart veel scepsis. Natuurlijk zijn er veel uitdagingen: je wilt geen grondstoffen inzetten die eigenlijk als voedsel nodig zijn en het heeft ook geen zin als het te veel energie kost om de biobrandstof te maken. Maar we geloven echt dat hier uiteindelijk de milieuwinst valt te behalen.

En tot die tijd?

Elke kilo die je extra de lucht in neemt, betekent meer CO2-uitstoot. Alles wat lichter kan, moet dus lichter: trolleys, koffiekannen, cargonetten, bestek. Daar zijn we heel actief mee bezig. Daarnaast zijn ook de vliegroutes belangrijker, want inefficiënte routes betekenen eveneens onnodige uitstoot. Om omvliegen te voorkomen zijn we dan ook een groot voorstander van een single European sky.

De KLM heeft als doel om in 2020 per passagier 20 procent minder CO 2 uit te stoten dan in 2011. Liggen jullie op schema?

Het begin is altijd het gemakkelijkst; dan pluk je de laaghangende vruchten. Maar het wordt wel steeds moeilijker. Vandaar dat die biobrandstoffen zo hard nodig zijn.

Jullie bieden passagiers ook de mogelijkheid tot CO2-compensatie aan. Is dat geen gevalletje symptoombestrijding?

Voorkomen is altijd beter. Maar als je dan toch vliegt, is CO2-compensatie een heel goed middel. We zorgen er namelijk voor dat in ontwikkelingslanden de uitstoot van diezelfde hoeveelheid CO2 wordt voorkomen, door bijvoorbeeld de levering van duurzame cooking stoves. Daarmee inspireer je bovendien ook weer andere landen en organisaties om met duurzaamheid aan de slag te gaan.

Is het een optie om in het boekingsproces ook de hoeveelheid CO 2-uitstoot nadrukkelijk aan de klant te melden?

Dat vind ik een lastige. Ik vind zeker dat mensen met gezond verstand moeten kijken: is het wel nodig om het vliegtuig te pakken? Als je geen haast hebt en niet helemaal naar Amerika of Australië moet, dan zou ik zeggen: 'pak de trein, daar is niks mis mee'. En transparantie is ook prima natuurlijk. Maar de consument gaat er niet minder door vliegen.

Misschien wel. Dat weet je natuurlijk niet.

Ja, misschien ook wel. Maar laat ik het zo zeggen: dit zijn wel initiatieven die door de hele sector gedeeld moeten worden. Als wij de CO2-uitstoot gaan vermelden en onze passagiers vliegen vervolgens allemaal met een Midden-Oosten carrier die hier minder bewust mee bezig is, dan is het milieueffect natuurlijk nul. Daarom hameren we ook zo op samenwerking. De CO2-uitstoot is geen probleem wat je in je eentje kunt oplossen.

Op klmtakescare.com/nl kom je meer te weten over de duurzame initiatieven van KLM.