Door de jungle van Suriname apen spotten op de fiets

Op de fiets door de groene wildernis

Fietsen in Suriname is een bijzondere ervaring. Dat ontdekken specialist fietsreizen bij SNP Floor Langenberg en zijn medereizigers Jan en Jojanneke als ze met lokale gidsen op de fiets door het Surinaamse binnenland trekken. Fietsend over gravelwegen en eeuwenoude plantages ervaren ze bruisende natuur en boeiende geschiedenis.

Een hoge palm werpt precies genoeg schaduw op de weg om onze groep uit de zon te houden. We stappen van de fiets en eten rozijnenbrood. In de verte krijst een ara. De meeste dieren houden zich echter stil op het heetste uur van de dag. Het is een geweldige ervaring om Suriname op de fiets te ontdekken, ook al staat het nog niet bekend als typisch fietsland.
Paramaribo kent mooie plekjes en is een aangename stad, maar de ware schoonheid van Suriname vind je in het broeierige binnenland, dat grotendeels bedekt is met tropisch regenwoud. Hoewel de Surinaamse economie groeit en de infrastructuur in rap tempo verbetert, vind je buiten Paramaribo nog prachtige gravelwegen waar je vrijwel geen verkeer treft en omgeven bent door apen en ara’s.

Oerwoudgeluiden

De eerste nacht probeer ik net als de gidsen in een hangmat te slapen. Ik lig prima, maar de geluiden uit het oerwoud houden me wakker. Net op het punt dat ik indommel maakt een plons in de kreek me weer klaarwakker. Het zal vast een vis geweest zijn, maar in mijn hoofd neemt het beest toch andere proporties aan.
Ik ben blij als de zon de omgeving weer in het licht zet. Nadat ik achter een woudreus een mooie wc heb gevonden, wandel ik terug naar ons tentenkamp. Mistflarden stijgen op uit de kreek. Een fietsbroek hangt te drogen aan een liaan, wachtend op de eerste zonnestraal. De kok biedt me koffie aan en ik geniet zittend op een boomstam van de omgeving. 

Dagelijkse duik tijdens de fietsreis Suriname
Reizen door het binnenland vraagt een flexibele en positieve instelling; zelfs met een goede organisatie lopen zaken niet altijd zoals gepland. Moedeloosheid is hier geen optie bij problemen; gids ‘Rasta’ Ramon grijnst nog altijd breed nadat de volgjeep op één dag zowel de linker voorband als de reserveband lek rijdt. Geduldig wacht hij op ondersteuning uit Paramaribo, waarna we de reis vervolgen.

Omdat er in het binnenland weinig voorzieningen zijn, zorgt SNP er met de lokale organisatie voor dat alles meegaat vanuit Paramaribo: eten, water, een kooktoestel, tenten en hangmatten. De wegen in het binnenland zijn grotendeels van goede kwaliteit, maar op weg naar de Blanche Marie-watervallen rijdt de volgjeep niet of nauwelijks harder dan de fietsers. Omdat de begroeiing hier zo dicht is, moet onze gids Ramon de weg af en toe vrijmaken met zijn kapmes.
De afgelopen dagen was dat niet nodig en fietsten we over een gravelweg van prima kwaliteit. Omdat houtkapbedrijven voor de afvoer van hout naar de rivier een brede weg nodig hebben, houden ze deze vrij met als gevolg minder begroeiing maar meer zon. Dat betekent minder plassen op de weg maar wel meer zweetdruppels op ons voorhoofd. Hoe de route ook is, we verheugen ons steevast op de dagelijkse duik in de kreek.
 

'De ware schoonheid van Suriname vind je in het broeierige binnenland'

Op de fiets naar adembenemende hoogte

De Brownsberg is niet veel hoger dan onze Vaalserberg, maar de beklimming over een onverharde weg kost ons aardig wat zweetdruppels. Als ik even wil afstappen om op adem te komen, zorgen de talloze muggen ervoor dat ik weer snel op de fiets zit. Ik wil de hoogtemeter op mijn gps toeschreeuwen dat het sneller omhoog moet, maar de enige die dat kan bewerkstelligen ben ik toch echt zelf.
Eenmaal boven zijn de inspanningen snel vergeten. Vanuit ons guesthouse kijken we uit op het adembenemende stuwmeer Brokopondo. Nevelsluiers omgeven de boomtoppen die nog net boven het water uitsteken.
Naast de bar bij ons guesthouse scharrelen trompetvogels en boskonijnen. We hebben hier trouwens veel minder last van de muggen dan in het lagergelegen oerwoud. Daar is het een must om, voordat de schemering invalt, blootliggende lichaamsdelen te bedekken. Maar echt lang duren de avonden in het oerwoud niet. Na het avondeten zoeken wij vermoeide fietsers al snel onze muggenvrije tent op. De gidsen knopen hun hangmat tussen twee bomen en brulapen luiden de dag uit.

Aangenaam fietsen rond Paramibo
De koloniale geschiedenis geeft een extra dimensie aan Suriname als vakantiebestemming. Op het hoogtepunt van het koloniale tijdperk profiteerden de Nederlanders van de productie van meer dan vijfhonderd plantages in en om Paramaribo. Met name koffie, cacao en hout werden vanuit de Nieuwe Wereld naar Nederland verscheept.
Koffieplanten uit deze koloniale tijd zijn nog te zien op plantage Peperpot in Paramaribo, hoewel ze al overwoekerd worden door tropisch struikgewas. Over de paden die worden vrijgehouden is het aangenaam fietsen. De begroeiing neemt de hitte weg en herbergt apen, slangen, leguanen en ander inheems gedierte. Als we de plantage verlaten, stuiten we op een in onbruik geraakte cacaofabriek; bijna alles wat je ziet onderweg heeft een verhaal en onze gids kent ze allemaal.

In Paramaribo zelf peddel ik op een oer-Hollandse stadsfiets langs koloniale houten herenhuizen. Het aanbod aan restaurants is gevarieerd en ook de westerse keuken heeft zijn intrede gedaan. Maar ik fiets het chique Italiaanse restaurant voorbij en eet ‘kip met reis’ met de locals aan de Waterkant, een van de gezelligste en oudste straten van Paramaribo. Oude mannetjes discussiëren geanimeerd over politieke en andere kwesties. Ik fiets terug naar mijn hotel en drink een ijskoude djogo Parbobier bij het zwembad. Na een paar dagen oerwoud is dit comfort extra verwennerij. Surinamers noemen fietsen trouwens ‘wandelen’; als de barman vraagt of ik lekker gewandeld heb antwoord ik op z’n Surinaams: ‘Jaja, rustig.’

Met de fiets over de Suriname rivier
Wat Suriname deelt met haar voormalige koloniale moederland is de rijkdom aan water. Paramaribo ligt vrijwel aan zee en nabij de stad komen twee machtige rivieren samen: de Surinamerivier en de Commewijne. Sinds de bouw van de Wijdenboschbrug steken alleen voetpassagiers nog per korjaal de Surinamerivier over. Fietsen kunnen ook prima mee. ‘Kijk wel uit voor die modder meneer’, roept de schipper zorgzaam. De oever bij de aanlegplaats van de boot is inderdaad glad en balancerend met je fiets op de smalle korjaal is het niet makkelijk om zonder uit te glijden de vaste wal te bereiken. Gelukkig helpt de schipper een handje.
Tijdens deze fietsreis steken we trouwens talloze rivieren en kreken over. De lokale gids selecteert de kampeerplaatsen in het binnenland standaard op ligging aan het water. Zo kunnen we badderen in de kreek, de fietsen erin afspoelen en gids Ramon gebruikt de stroomversnellingen als natuurlijke vaatwasser. Zijn met exotisch accent uitgesproken ‘Goedemorgen, meneer’ klinkt elke ochtend weer even opgewekt en welkom. Ik heb me zelden zo snel ergens thuis gevoeld.

Suriname Fietsreis
18-daagse groepsfietsreis langs guesthouses, hotels en kampeerplaatsen
Reiscode 117410 | prijs v.a. € 1890,- |