Tanzania onder vrienden Unieke themareis met Koert Lindijer

> Tekst: Anne Wesseling  > foto's Cynthia Boll

‘Dit is een reis zoals ik die zélf het liefste zou willen maken’ zegt Marjolein de Rooij, samensteller van deze twaalfdaagse themareis Tanzania. Tijdens deze reis bezoek je de mooiste natuurparken van Tanzania, maar daarnaast is er ook veel aandacht voor de geschiedenis en cultuur van het land. Afrikacorrespondent Koert Lindijer deelt zijn kennis met je, net als Marjolein zelf, die al vijf jaar in Tanzania woont.

‘Een reis die ik zelf meteen zou boeken als ik ‘m zag,’ dat was je uitgangspunt bij het samenstellen van deze Tanzania-reis.
Vertel, wat maakt deze reis uniek? Wat ik voor ogen had, was een reis waarbij je niet alleen de highlights ziet, maar het land ook echt van binnenuit leert kennen. Dus natuurlijk zie je tijdens deze reis olifanten, gira en, zebra’s en leeuwen in grote hoeveelheden en natuurlijk bezoeken we de Ngorongorokrater en andere bijzondere parken in het noorden van Tanzania. Maar je komt ook op plekken waar je als ‘gewone’ bezoeker niet zo snel toegang toe hebt, waardoor je een dieper begrip krijgt van Tanzania. De lezingen van Koert Lindijer gaan daar ook een grote bijdrage aan leveren. Waar staat Afrika nu, hoe is het daar gekomen, waar loopt het tegenaan en wat gaat de toekomst brengen?

Wat maakt Tanzania eigenlijk anders dan de omringende landen?
Wat ik zelf bijzonder vind aan Tanzania is dat het land zoveel meer heeft dan wilde dieren. Onze uitvalsbasis Arusha is niet alleen de safari-hoofdstad van Tanzania, de stad is ook nauw verbonden met de geschiedenis van het land. Al was het maar omdat de Arusha Declaration, de onafhankelijkheidsverklaring, hier werd ondertekend. De eerste president, Julius Nyerere, was qua visie en integriteit vergelijkbaar met Nelson Mandela. Zijn versie van het socialisme faalde en in 1985 trad hij daarom vrijwillig af, maar hij wordt nog steeds gezien als vader van het land. In Arusha verwijzen de roze huizen van een national housing project nog naar die socialistische tijd. Nog een voorbeeld: we bezoeken tijdens deze reis een Poolse begraafplaats. Dat lijkt raar, maar als je praat met de beheerder, begrijp je ineens dat de koloniale geschiedenis en de Tweede Wereldoorlog hier samenvallen in één verhaal.

Er staat ook een rondleiding op een koffieplantage op het programma?
Wij wonen op de flanken van Mount Meru en dit microklimaat is heel geschikt voor koffieplanten. Een Noorse ondernemer heeft een coöperatie opgezet. Zij betaalt de kofieboeren een gegarandeerde prijs en mede daardoor zijn er hier nog kleine koffieboeren, en niet alleen maar uitgestrekte koffieplantages. Tijdens ons bezoek aan de coöperatie ontmoeten we koffieboeren, we proeven verschillende soorten koffie en je krijgt een zak van je eigen lievelingskoffie mee. Maar je ziet ook welke invloed de duurzame koffieteelt heeft op de diversiteit van het ecosysteem. De neushoornvogels en apen die wij in de tuin hebben, leven daar mede dankzij die kleine koffieboeren.

We gaan trouwens ook op bezoek bij een Nederlandse bloementeler. Dat is een vriend van ons en ik vind het altijd razend interessant om met hem te praten. Je realiseert je niet dat als het volgende week Moederdag is in Nederland, er extra vliegtuigen vol bloemen vanaf Kilimanjaro Airport naar Nederland gaan. Maar het gaat ook over het grotere plaatje. Wat is eigenlijk de toegevoegde waarde voor Tanzania, als Nederlandse bloementelers zich hier vestigen? Wat heeft de bevolking eraan? En ’s avonds praten we daar rond het kampvuur over door. Ik ben zelf ook ondernemer in Afrika, dus je mag mij ook alles vragen over hoe dat hier gaat. We betalen onze mensen goed, zorgen dat ze verzekerd zijn een pensioen hebben en vakantiedagen. Maar wij lopen ook tegen dingen aan, bijvoorbeeld corruptie of tegenwerking vanuit de overheid.

Waar kijk je zelf naar uit?
Ik vind het erg leuk om tijdens deze reis samen met de groep het land weer met nieuwe ogen te zien. En natuurlijk ben ik enorm benieuwd naar de verhalen van Koert Lindijer. Hij is al ruim dertig jaar correspondent in Oost-Afrika en weet niet alleen veel over de recente geschiedenis, maar heeft ook een heel eigen kijk over de huidige ontwikkelingen en over welke kant het opgaat. Wat is de invloed van China, bijvoorbeeld? Het wordt voor mij ook een unieke en leerzame reis!

Wie is Marjolein de Rooij?

Marjolein de Rooij woont met haar gezin in Arusha. Ze runt de lodge Arusha Villa en organiseert safari’s. Van huis uit is ze civieltechnisch ingenieur, in het verleden werkte ze onder meer bij de Dierenbescherming, het Rode Kruis en Wereldnatuurfonds en was ze assistent van Minister van Ontwikkelingssamenwerking Bert Koenders.

Over het leven in Arusha zegt ze: ‘Ik ben nog steeds verbaasd over de flexibiliteit van de mensen en ook over hoe flexibel je zelf bent, als het nodig is. Hebben we bijvoorbeeld even geen stroom? Dan doen we de kaarsen aan en gaan een potje kaarten. Of we gaan zwemmen bij het licht van de sterren. Je kunt zoveel doen zonder wifi, dat vergeet je wel eens in Nederland.’

Wie is Koert Lindijer?

Twintig jaar na mijn geboorte in Rotterdam begon ik aan mijn lange reis door Afrika. Tien jaar later werd ik correspondent. Een reis zonder einde. Het beroep nam bezit van mijn leven. Ik zwaaide mijn vleugels uit en zigzagde 37 jaar lang in Afrika, in alle windrichtingen. Ik berichte over hongersnoden, oorlogen en schreef over culturele ontwikkelingen en economische vooruitgang. Afrika is complex en ik wil met gezag over het continent kunnen vertellen. Mijn vak is verhalenverteller en ik hoop door mijn verhaallust lezer en luisteraar mee te slepen.

In 1985 kon ik de Tanzaniaanse president Julius Nyerere interviewen, een icoon van zowel de strijd tegen racistische regimes in zuidelijk Afrika als voorvechter van gelijkheid onder Afrikanen. Nyerere blonk uit door eenvoud. Zijn auto stopte op weg naar het presidentiële paleis bij rode stoplichten. Bij hem geen arrogantie van de macht. Bij de poort aangekomen van zijn presidentiële paleis aan
de Indische Oceaan gebaarde de wachter me door te lopen. Aan het einde van de lange oprijlaan zag ik niemand meer. Voorzichtig duwde ik de buitendeur open en belandde in witte wandelgangen gedecoreerd met standbeelden en vergeelde foto’s. Niemand om iets te vragen. Ik opende een deur en zag een slaapverblijf met fluwelen gordijnen. Een andere deur gaf uitkijk op een eetkamer met kroonluchters. Na tien minuten kreeg ik een beklemmend gevoel. Zou ik hem wel op tijd kunnen vinden in dit doolhof? Tot ik eindelijk tegen de goede deur duwde en zijn secretaresse vond, die me hartelijk welkom heette. Ze voerde me naar de veranda waar de kleine man in zijn schommelstoel op me zat te wachten. De krassende kraaien, de ruisende Indische Oceaan en de wind door de palmbomen vormden het decor.

Een reis voor de echte Afrika-liefhebber!

Vertrekdatum: 10 oktober 2019
Bekijk reis