Ruwe bolster, blanke pit

De ongepolijste schoonheid van Newfoundland

Ruwe bolster, blanke pit

De Canadese provincie Newfoundland is een enorm eiland van rotsen en water, helder licht en zuivere lucht. SNP-regiospecialist Frank Maas viert met tienduizenden zeevogels, springende walvissen en kleurrijke eilandbewoners de geboorte van een nieuwe wandelbestemming.



Zelden voelde het aankomen in een hoofdstad zo prettig. Vanuit de terminal van het vliegveld loop ik met slechts enkele stappen naar buiten. Geen gedoe met shuttlebussen maar gewoon een huurauto voor de deur. Het goede gevoel zet zich voort als ik het centrum inrijd. Steile straatjes, geflankeerd door houten huizen in vrolijke kleuren, leiden me naar de kade. Vissers maken hun boten klaar voor een volgende nachtelijke missie, terwijl matrozen en bonkige zeelui tussentijds vertier zoeken in de Ierse pubs en nachtclubs op George Street. Quidi Vidi Village, in een buitenwijk van St. Johns, is zo'n 'picture perfect'-haventje waar Newfoundland bekend om is. Koud uit Nederland aangekomen, maak ik hier mijn eerste wandeling over het Cuckold Cove Trail. Kale, 500 miljoen jaar oude granieten rotsen trotseren de felle zeewind. Net als ik. Dit is het meest oostelijke puntje van het Noord-Amerikaanse continent. Langs de trail staan op Signal Hill de achttiende-eeuwse fortificaties die waakten over St. Johns. Vanaf dit hooggelegen punt valt de gezegende ligging aan de natuurlijke haven goed op. In 1497 zette John Cabot voet aan zijn New Found Land en stichtte de nederzetting St. Johns op de feestdag van Johannes de Doper. Hiermee is het de oudste Europese nederzetting in de Nieuwe Wereld.

Feestje voor bultrugwalvissen
Zoals West-Canada de West Coast Trail heeft, zo vind je aan de oostkust van Newfounland de East Coast Trail, een 250 kilometer lang pad over de kliffen van het Avalon Peninsula. Mijn 'companion' op de trail is Nina. Zij ziet zoveel meer dan ik, duikt links en rechts van het pad af en gebruikt haar neus nog beter dan haar ogen. Nina is een energieke zes jaar oude Labrador. Toen ze in de gaten kreeg dat ik vandaag ging wandelen, deed ze ontzettend haar best om mee te mogen. Ik kon haar ogen niet weerstaan. De East Coast Trail is perfect aangelegd, een eenduidig pad voorzien van vlonders, bruggetjes en trappen. Het leidt je door afgelegen nederzettingen, over malse groene weilanden vol schapen en door stille natuurgebieden. Mans hoge sparrenboompjes, gegeseld door de immer aanwezige zoute zeewind, stukjes veen en toendra met kraaiheide, rendiermos en jeneverbes maken onderdeel uit van het geheel. En steeds weer heb ik een onbelemmerd uitzicht over de Atlantische Oceaan. De trail is onderverdeeld in mooie hapklare dagtrajecten. In Bay Bulls onderbreek ik mijn wandeling voor een boottocht door Witles Bay Ecological Reserve. Het is juni en de baai zit vol capelin, een soort spiering. Zeevogels en bultrugwalvissen komen in grote aantallen op het feestje af. Naast het gekrijs van meeuwen, zeekoeten, alken en papegaaiduikers hoor ik vooral de 'ah's' en 'oh's' als weer een 'humpback' majestueus oprijst uit het water.

Omringd door 80.000 zeevogels
De mist belemmert mijn uitzicht, maar uit het steeds luider wordende gekrijs leid ik af dat ik in de goede richting loop. Pas als even later de ochtendzon door de vochtige zeelucht prikt, verschijnt Cape St. Mary in al zijn glorie. Mijn god, wat een plek... Ik neem plaats op een rots, honderden steile meters boven de zee, omgeven door 80.000 zeevogels. Wie bij 'The Birds' van Alfred Hitchcock al zenuwachtig wordt, kan hier beter wegblijven! Tijdens het broedseizoen verblijven in deze metropool van vogels 20.000 janvan- genten. In maart arriveren eerst de mannetjes. Meteen beginnen ze op de kale rotsen een nest te bouwen. Ze vullen het aan met alles wat ze kunnen vinden: dobbertjes, stukjes visnet, zilverfolie. Pas enige weken later arriveren de vrouwtjes. Jan-van-genten vormen een paar voor het leven en ieder jaar vinden ze elkaar weer terug in de kolonie. De hele zomer werken ze samen om de jongen groot te krijgen. Eind oktober verlaat iedereen het nest: pa, ma, en de jongen; elk dier gaat zijn of haar eigen weg. Sommige vogels vliegen naar Afrika, andere naar Zuid-Amerika. En het volgende voorjaar vinden pa en ma elkaar weer terug, op Cape St. Mary. Ongelooflijk toch?

Juwelen van vissersdorpjes
Ik verlaat het Avalon Peninsula en volg de Trans Canada Highway noordwaarts. Borden langs de weg wijzen me op de statistieken over verkeersongevallen door overstekende elanden. Rustig rijden en opletten is het devies. In het historische vissersplaatsje Trinity, op het Bonavista schiereiland, zie ik vanaf het terras van mijn herberg aan het water hoe de lage avondzon de felgekleurde huizen in vuur en vlam zet. Een plaatje voor fotografen. En overal in de tuinen wappert was in de wind, als symbool van frisheid en zuivere lucht. Newfoundland is rijk aan authentieke vissersdorpjes, outports genaamd. Bonavista, Lark Harbor, Petty Harbour en Salvage zijn juweeltjes! Het leven in deze afgelegen nederzettingen concentreerde zich de afgelopen vijfhonderd jaar geheel rondom de visvangst. Tot 1992, toen een Canadees regeringsverbod op de kabeljauwvangst het fundament onder het leven van veel Newfoundlanders weg sloeg.

Geologisch geschiedenisboek
Aan de westkust van Newfoundland torenen de ruige bergen van het Gros Morne National Park achthonderd meter boven de oceaan uit. Dit geologische wonder van ruim 1800 vierkante kilometer doet denken aan de Noorse fjorden. Omrand door zeshonderd meter hoge steile rotsen doorsnijden de immense glaciale waterbekkens van Western Brook Pond en Ten Mile Pond de Long Range Mountains. In dit oerlandschap vormen dorpjes als Rocky Harbour, Norris Point, Woody Point en Trout River welkome bakens van menselijke beschaving. In het Discovery Centre in Woody Point leer ik waarom Unesco Gros Morne tot Werelderfgoed verklaarde. Een mooie voorbereiding op mijn volgende wandeling: de Green Garden Trail. Het pad slingert zich door het goudbruine peridodiete rotslandschap van de Tablelands. Vrijwel verstoken van enige begroeiing doet het terrein prehistorisch en buitenaards aan. Peridodiet komt uit het binnenste van de aarde en mist de voor planten noodzakelijke mineralen. Dichter bij zee wordt de omgeving weldadiger, met als hoogtepunt de 'green gardens' op de kliffen aan de kust. Het landschap leest als een geologisch geschiedenisboek waar vulkanische afzettingen, sedimenten en metamorfe gesteenten door elkaar zijn gehusseld.

The Viking Trail
Met mijn huurauto volg ik Highway 430 noordwaarts, de Viking Trail. Bos maakt plaats voor gedrongen sparrenboompjes, door zout, wind en sneeuw getergd. Iedere dag tel ik wel vijftien elanden, grazend langs de weg. Er verschijnen sneeuwvelden, ook al is het juni. En op de kale toendravlakten, de barren grounds, struinen kariboes. Op het meest noordelijke puntje van Newfoundland ligt L'Anse-aux-Meadows National Historic Site. Hier zette Viking Leif Eriksson duizend jaar geleden voet aan land, vijfhonderd jaar eerder dan de 'ontdekking' van Noord- Amerika door Columbus. De Vikingen, gewend aan het barre klimaat van IJsland en Groenland, vonden hier een relatief aangename omgeving met een uitbundig voedselaanbod. Zittend in een nagemaakte plaggenhut mijmer ik over de moed van die vroege zeevaarders. Inschepen zonder bestemming, niet wetende of je ooit zult terugkeren... Ik scheep ook in, in het haventje van het nabijgelegen Quirpon, met het gelijknamige eiland als bestemming. In een motorbootje brengt kapitein Nelson me over de ijskoude oceaan. Mijn handen vriezen er bijna af, alsof ik op de Noordpool ben. De schittering van een ijsberg in de verte versterkt mijn gevoel. Ik overnacht in de vuurtoren waar de stilte slechts sporadisch wordt onderbroken door de aanstekelijke lach van Barb en Mariah, de waardinnen. Op deze perfecte plek bestempel ik mijn missie als geslaagd: het uitgesproken eigen karakter en de meer dan uitstekende wandelmogelijkheden maken van Newfoundland een waardevolle nieuwe SNP-bestemming.

Canada - Hiking Newfoundland
Wandelen aan de randen van het continent
16-daagse wandelrondreis met huurauto langs hotels en lodges
Rondreis per comfortabele huurauto op het eiland Newfoundland aan de oostkust van Canada. Geniet van de noordelijke landschappen van het Avalon Peninsula, Terra Nova NP, Gros Morne NP, Trinity Bay en de New World Islands. Er zijn uitstekende wandelmogelijkheden en excursies in kustlandschappen met pittoreske vissersdorpjes, over toendra's en door fjorden. Een echte natuurbestemming waar je veel wild en vogels ziet. Je overnacht in prima hotels en karakteristieke lodges.

reiscode 242613 | prijs zie snp.nl
vertrek jun - sep