Op reis met… Michel Kropman

Op reis met… Michel Kropman


Als doctor in de natuurkunde leek Michel Kropman voorbestemd voor het onderzoek. Hij werd echter consultant in een snelle zakenwereld. Het Pieterpad leidde hem naar het reisleiderschap. Een grillige weg met een rode draad: de hang naar essentie.

Niets stond een glanzende carrière als onderzoeker in de weg. Het proefschrift van fysicus Michel Kropman over watermoleculen in zoutoplossingen viel in de prijzen. Hij ontwikkelde zich als promovendus in een wereld van excentrieke wetenschappers, met plezier. Toch wist Michel al snel dat hij niet in de wieg was gelegd voor de wetenschap. Te monomaan voor een man met een brede blik. ‘Veel promovendi hebben een enorme gedrevenheid voor het onderzoek. Ik had evenveel belangstelling voor vele dingen buiten de wetenschap; ik wist al snel dat ik een andere weg zou inslaan. Ik wist alleen niet welke.’ Michel bewandelt graag ongebaande paden. Tijdens zijn onderzoek volgde hij bergsportcursussen. Hij raakte gefascineerd door het hoogalpiene landschap waar de avonturier in hem een nieuwe impuls kreeg. Opmerkelijk, de onderzoeker die nooit sportte en bevriend was met tabak en alcohol werd alpinist. ‘Hoog in de bergen kwam ik op plekken waar mensen niet komen. Ik voelde mij herboren. Als onderzoeker verlegde ik grenzen in abstracte zin, maar in de Alpen waren de barrières die ik overschreed aangenaam concreet. Bovendien genoot ik van de fysieke beleving, ik was minder met mijn hoofd bezig.’

Leaseauto en attachékoffer
Michel droomde van een nieuwe carrière: berggids in dienst van de wetenschap, stukken ijs hakken uit een berg voor onderzoek. Hij solliciteerde naar een baan op Antarctica, twee jaar samenwerken met meteorologen, tevergeefs. Het liep anders. Het werd een pak, leaseauto en attachékoffer. Consultant in de snelle wereld van de Boston Consulting Group. Hij verruilde zijn droom voor de rationele keuze om voor zijn dertigste carrière te maken. Een jaar hield hij het vol. Maar zonder spijt. ‘Ik genoot van de intellectuele uitdaging. Bovendien was de functie lekker praktisch, het paste in mijn ontwikkeling van theoreticus naar practicus. En het riante salaris en de leaseauto waren prettig. Toch voelde ik na de eerste werkdag al aan mijn water dat de consultancy niks voor mij was. Het is een wereld louter gericht op winst maken. Een desillusie, ik ga primair voor de inhoud.’ Zijn attachékoffer verdween in de kast. Tevoorschijn kwamen rugzak, wandelschoenen en tent. Op het Pieterpad hervond Michel zijn vrijheid. Met iedere voetstap ebde de hectiek van zijn drukke baan weg uit zijn hoofd. De leegte die ontstond was een voedingsbodem voor nieuwe inzichten, nieuwe plannen. Een louterende ervaring die volgens hem iedereen zou moeten ondergaan om de vijf jaar. ‘Het Pieterpad lopen is misschien wel mijn mooiste levenservaring ooit. Mijn zintuigen kregen vrij spel, mijn hoofd raakte bevrijd van ballast. Het verleden was afgesloten, er was nog geen toekomst. In de leegte openbaarde zich een nieuwe levensrichting: het reisleiderschap.’

Intense reiscontacten
Zijn omgeving was verbaasd dat hij reisleider werd. Michel die zo graag op zichzelf is, de stilte zoekt in een Fries dorpje. Maar na vijf jaar reisleiderschap memoreert Michel vele mooie ontmoetingen. ‘Bijzondere reisindrukken maken mensen open. De ogenblikken van diep persoonlijk contact vind ik waardevol. Dat kan in een gesprek zijn, maar ook een uitdrukking van angst of geluk. Reiscontacten zijn vrijblijvend, maar daarmee niet vluchtig: een moment van diep contact is eeuwig. De hectiek van het dagelijks leven leidt tot vervlakking, maar tijdens een reis staan mensen meer open voor essentiële contacten.’ Essentie is een kernbegrip in zijn retoriek, en weerspiegelt zijn levenshouding. ‘Als reisleider wil ik mensen de essentie van de natuur laten ervaren. Zo liepen we eens in alle vroegte door de Pyreneeën. De atmosfeer was magisch, sereen, stil. Plotseling begonnen twee mensen luid te praten over een film. De mystiek was doorbroken. Sindsdien stel ik wel eens voor om iedere dag een uur in stilte te lopen. Sommige mensen vinden dat heel prettig.' Een open dialoog met zijn groepsgenoten tekent zijn reisleiderschap. ‘Ik ben duidelijk in het nemen van beslissingen. Maar ik stem mijn keuzes af op wat er leeft in de groep. Een open communicatie vind ik belangrijk.’

Morgen doet Michel het examen langlauf- en rolski-instructeur. Voor SNP leidt hij langlaufreizen en -cursussen. Hij praat enthousiast over de sport die een passie is geworden. Zijn ambitie: langlaufen als actieve sport promoten. ‘Langlaufen is de leukste sport die ik ken: heel actief en technisch tegelijk. In de zomer kun je op rolski's uitstekend je techniek oefenen en mooie tochten maken. Je kunt je techniek eindeloos verbeteren. Ik wil langlaufen het sportieve imago geven dat het verdient, het oubollige beeld waarmee de sport in Nederland bekend staat, is volkomen achterhaald. Dit winterseizoen organiseert SNP een gevorderdencursus. Ik hoop dat er een groep SNP-langlaufklanten ontstaat die streeft naar meer uitdaging: grotere beklimmingen, hogere snelheid, betere techniek. Ik wil enthousiasme voor langlaufen zien.’

Na het langlaufexamen reist hij terug naar Friesland, waar hij zich weer oplaadt, in stilte.