Bikkeltochten
Duizend meter stijgen en duizend meter dalen. Met rugzak. Per dag meer dan
twintig kilometer lopen over smalle paden, gruishellingen en rotsen. Doordringen
in afgelegen berggebieden op flinke hoogte. Écrins en Corsica: nieuwe zware
wandeltochten door oude berggebieden. Wie durft het aan?
Individuele trektochten door de Écrins en op Corsica
Tweeënhalf uur onderweg en een kilometer geklommen.
Nog honderd meter omhoog over steil steengruis tot aan
de Col des Grangettes. Stevige bergschoenzolen zoeken
naar grip. Adem verdiept zich met elke stap. Rugzakbanden
en beenspieren spannen aan. Een rotskruipertje kijkt
toe. Op 2684 meter hoogte wacht nieuw uitzicht. En hoe!
Beneden spiegelt het blauwe Lac de l’Eychauda in de zon.
In de hoogte glijden zes enorme lammergieren over het
blinkende ijs van de Glacier de Séguret-Foran. Adembenemend.
Welkom in de wilde schoonheid van de Écrins,
het meest ongerepte deel van de Europese Alpen.
Woest en weelderig
De bergen van de Écrins in de Franse Alpen ten zuidoosten
van Grenoble vormen een uitgelezen gebied voor echte
die hards. De achtdaagse trektocht die SNP hier uitzette,
loopt van noord naar zuid langs het centraal gelegen
massief van de Barre des Écrins: 4102 meter puur graniet
bedekt met gletsjers.
Naast deze absolute topper kent het massief nog twintig
andere pieken boven de 3500 meter. De verijsde harde
kern torent uit boven zogenoemde terres noires: bergen
van snel eroderend zwart, grijs en bruin kalksteen. Sauvage!
Wind en water, hitte en kou: onder invloed van de
elementen is het woeste landschap van de Écrins continu
in beweging.
Op kale, winderige bergpassen in het hooggebergte ben je
alleen met gemzen, gieren en kraaien. Vandaar daal je af
naar weelderige dalen met koel beukenbos, ruisende lariksen
en bonte bloemenweiden. Afwisseling ten top.
De trektocht doorkruist het nationale park van de Écrins,
het grootste nationale park van Frankrijk. Het gebied
biedt bescherming aan niet minder dan 64 soorten zoogdieren
en 210 verschillende soorten vogels. Met 37 paren
vormt de Écrins de thuisbasis van de grootste populatie
steenarenden van Frankrijk. In de naar alle windrichtingen
lopende valleien en op de grote diversiteit aan bodems
in het gebied ontstonden vele mini-microklimaten.
Hier gedijen meer dan 1800 verschillende plantensoorten,
waarvan meer dan achthonderd met een beschermde status.
De Écrins staat bekend om de vele uren zon. De zuidelijke
ligging - hemelsbreed 110 kilometer ten zuiden van de
Mont Blanc - zorgt voor een stabiel, droog en zonnig
bergklimaat. De zon schijnt er zelfs vaker dan aan de Côte
d’Azur. Als in de zomer de weiden aan de Côte d’Azur verdrogen,
trekken herders met grote kuddes schapen naar
de sappige bloemenweides in de Écrins. Zo houden ze de
eeuwenoude cultuur van de transhumance levend.
Klimmersparadijs
SNP-wandelspecialist en reisleider Jaap Miltenburg doorkruiste
begin september de Écrins. Volgens hem is deze
nieuwe individuele tocht een must voor sportieve wandelaars
die van aanpakken houden. Leeftijd is daarbij geen
graadmeter. Jaap: ‘Bij mijn laatste groepsreis liepen zowel
wandelaars van 28 als 69 mee. Ze deden niet voor elkaar
onder. Voor ervaren bergwandelaars met een goede conditie
is deze tocht prima te doen. Hij is vergelijkbaar met de
al langer bestaande SNP-tour om de Mont Blanc, maar
dan zwaarder (niveau 4). Je maakt de doorsteek van 110
kilometer helemaal lopend, zonder transfers. Dat betekent
lange wandeldagen en af en toe op je tandvlees bijten. We
volgen grotendeels het lange afstandswandelpad GR 54,
maar kiezen op bepaalde trajecten voor mooiere, meer
hooggelegen passen. Het is een doorgaande route, dus je
bent regelmatig alleen. De paden zijn gemarkeerd, maar
bij mist of sneeuwval moet je kunnen navigeren met
kaart, kompas en hoogtemeter. Gletsjers steek je niet
over, maar hoog in de bergen passeer je regelmatig
sneeuwvelden. Een bikkeltocht pur sang.’
SNP zorgt bij de reis voor een goede omlijsting. De hoofdbagage
wordt, op één overnachting in een berghut na, vervoerd.
Die nacht slaap je op een gezamenlijke slaapzaal.
De overige nachten rust je uit op een eigen kamer met
douche en toilet in een sfeervol hotel of gîte. Bijvoorbeeld
in hotel Edelweiss in La Grave, een gemoedelijk bergdorpje
met zicht op La Reine Meije, zoals de bijna vierduizender
hier koninklijk en respectvol wordt genoemd. De Nederlandse
Marlon en de Schot Robin bieden bon vivants
sportifs alles wat sportieve levensgenieters nodig hebben:
sauna, goed eten en goede Franse wijn.
Verder op de tocht verblijf je in het door steile wanden van
zwart graniet omgeven gehuchtje Ailefroide, aan de voet
van de Mont Pelvoux (3914 meter). In de relaxte sfeer van
dit klimmersparadijs neem je een rustdag of wandel je naar de ijsstromen van twee gletsjers die op 1950 meter
hoogte samenkomen vanaf de Barre des Écrins: de Glacier
Noir - die verborgen ligt onder een dikke laag zwart
gruis - en de spierwitte Glacier Blanc, de grootste gletsjer
van de Écrins.
Het Huis der Reuzen
Dit soort bikkeltochten zijn niet nieuw voor SNP. Oorspronkelijk
ging bijna elke SNP-reiziger naar natuurlijke
hoogtepunten op jacht. Nu kun je ook bijkomen van een
‘zware’ maaltijd in Toscane, zweten in een sauna op de
Finse Taiga of je spieren ‘spannen’ tijdens een yogareis
naar Tsjechië.
Binnen het echte werk hebben wandelaars de keuze uit
een mooie selectie actieve bergtochten die al jaren inspireren
om eropuit te trekken. Zowel individueel als in
groepsverband.
Klassiekers zijn, naast de al genoemde Tour de Mont
Blanc (niveau 3-4), bijvoorbeeld de rugzaktrekking langs
spectaculair gelegen berghutten in de Karwendel (niveau
4), zonder twijfel een van de mooiste bergwandelgebieden
van Oostenrijk. De wildheid, diepe insnijdingen en uitzonderlijk
steile noordhellingen in dit gebied maken indruk
op zelfs de meest ervaren bergwandelaar.
Dé top onder de klassiekers is de rugzaktrektocht door Jotunheimen,
het Huis der Reuzen (niveau 3-4). Hier trek je
met je bagage op je rug door de ruigste bergen en beklim
je de hoogste toppen van Scandinavië: Galdhøppigen en
Glittertind. Onderweg trotseer je rotspieken en blokkenvelden,
ijzige meren en sneeuwvelden. Gezellige fjellstues
bieden comfortabel onderdak. Eén nacht stook je zelf de
kachel, tap je beekwater en kook je een eigen potje in een
zelfbedieningshut met proviandvoorraad.
Pad der paden
De tweede nieuwe bikkeltocht in het programma - de
GR20 op Corsica - is volgens internationale beschrijvingen
niet de minste. Integendeel. ‘Pad der paden, mooiste
wandelpad van Europa, beroemdste meerdaagse wandeling
ter wereld’: over de Grande Randonnée nummer
twintig hangt een bijna mythische sfeer. Zij die hem al liepen,
raken niet uitgesproken over hoe ze afzagen in een
bijna buitenaards aandoend landschap van eindeloze keienvelden,
woest oprijzende granieten zuilen en ruige
bergkammen. Wie heeft dit wandelinstituut niet op het
verlanglijstje staan?
Gevormd door het typische eilandklimaat toont de natuur
op Corsica zich met een ongekend ruige en zeer afwisselende
schoonheid. Wilde varkens scharrelen in bossen van steeneik, beuk en tamme kastanje.
Bergdorpen liggen verscholen tussen oude pijnbomen. Wandelend door de
uitgestrekte maquis ruik je de bedwelmende geur van dit
kruidachtige struikgewas dagen later nog in je kleren. De
geur van vrije natuur. Klim na klim wacht de wandelaar
een magnifi ek uitzicht over een volledig nieuw landschap
van woeste toppen, diepe kloven, meertjes en azuurblauwe
zee. Met één blik verdwijnt alle moeheid.
Circus van de eenzaamheid
Hoe zit de tocht in elkaar? Jaap Miltenburg vertelt: ‘De
GR 20 loopt van zuidoost naar noordwest, dwars door het
Parc Naturel régional de Corse en bestaat uit vijftien etappes
van gemiddeld tien kilometer. Wij hebben dit grote
avontuur opgedeeld in twee afzonderlijke reizen van acht
dagen: de GR 20 zuid en de GR 20 noord. Liefhebbers
kunnen beide trajecten ook na elkaar boeken. De meeste
reisgidsen beschrijven de tocht van noord naar zuid. Wij
lopen hem andersom. Dat heeft twee voordelen. Het zuidelijke
deel, van Conca naar Vizzavona, loopt over minder
zwaar terrein door een lager deel van de bergen. Het
vormt een perfecte aanloop voor het ruige, steile en hooggelegen
noordelijke traject, van Vizzavona naar Asco.
Daarnaast heb je bij deze wandelrichting de zon steeds in
de rug.’
Op het zuidelijke traject van 65 kilometer klim je over rotsen
naar de top van de Monte Alcudina (2134 m) voor
waanzinnige uitzichten op de kustlijn van Corsica en de
haarscherpe rotspunten van de Aiguilles de Bavella.
Een volgend hoogtepunt is de doorsteek over het Plateau
de Coscione, de grootste hoogvlakte van Corsica. Hier
wandel je door een mix van maquis, zompig grasland en
waterstroompjes tussen paarden en wilde varkens. In de
sfeer van de open vlakte overnacht je in een herdershut
aan de rand van het plateau.
In het noordelijke traject (70 kilometer) geldt de bizarre
klautertocht door de Cirque de la Solitude als de absolute
koninginnenetappe. Langzaam klim je door de weidse en
groene Valle d’Asco naar de 2183 meter hoge Col Perdu.
Nog niet bijgekomen van de pittige klim, raak je in de ban
van een bijna hallucinerend beeld: een peilloze diepte van
een onbeschrijfbare grilligheid. Tientallen meters lager
dagen stalen kettingen je uit met schijnbare houvast.
Moet ik hierin afdalen? In de diepte van het met steile
wanden omgeven keteldal lijken de wandelaars die je
voorgingen te verdwijnen in het donkere gat van het ‘Circus
van de eenzaamheid’. Er is maar één oplossing: ervoor
gaan. Na de afdaling van tweehonderd meter doorkruis je
het dal en mag je opnieuw via kabels, ladders en met blote
handen steil omhoog klimmen naar de Bocca Minuta
(2218 meter), het op een na hoogste punt van de GR 20. De
Cirque is een waar klauterwalhalla.
Alpien klimaat
De warmte in de zomer en het rotsachtige terrein maken
de mooiste wandeltocht van Europa meteen ook de zwaarste.
De dagafstanden zijn korter dan in de Écrins, maar de
hoogteverschillen extremer door het steile karakter. Gewone
vlakke wandelpaden zijn schaars. Lopen over granieten
rotsblokken, stenige bergpaadjes en los gruis en
klauteren langs kettingen en ijzeren ladders vraagt om
een vaste voet en concentratie bij iedere stap.
Op hoogten boven de 1400 meter is de warmte goed te verdragen,
zeker als je vroeg vertrekt en je je kunt opfrissen
bij een van de vele bergmeertjes. In juni en begin september
is het koeler. In de Corsicaanse bergen heerst een alpien
klimaat. Aangezien het pad regelmatig boven de
tweeduizend meter komt, kan Moeder Natuur verrassen
met storm en temperatuurdalingen tot wel dertig graden.
Tevreden terugkijken
De accommodaties in het nationale park zijn zeer basic,
maar gelegen op beeldschone locaties. Je slaapt afwisselend
in een berghut van de parkorganisatie, een privéhuisje
of in het onderkomen van een schaapherder. Bij grote
drukte in de kleine berghutten slaap je misschien een
keer in een klaarstaande tent. Een douche is niet op elke
locatie aanwezig. Beide reizen beginnen en eindigen in
een hotel.
In samenwerking met een lokale organisatie maakt SNP
van de GR 20 een bikkeltocht om van te genieten. Over
vaak lange omwegen wordt je hoofdbagage vervoerd tussen
de accommodaties die per auto bereikbaar zijn. Alle
maaltijden, vanaf het aankomstdiner tot ontbijt op de laatste
dag, zijn volledig verzorgd. Met uitzondering van het
diner in het charmante havenstadje Calvi. Daar kies je
vast liever zelf uit de vele restaurantjes om het voltooien
van de GR 20 uitgebreid te vieren.
Hier kun je tevreden terugkijken naar de bergen, slenteren
langs de haven en zwemmen in het kraakheldere water
van de Middellandse Zee.
Ecrins
8-daagse trektocht langs hotels, gite d'étape en berghut
Corsica
GR20 Noord: 8-daagse trektocht langs berghutten, herdershutten, gite d'étape en hotels
GR20 Zuid: 8-daagse trektocht langs berghutten, herdershutten, gite d'étape en hotel